อย่าเหนื่อยให้มันลำบาก อย่ายากทีไม่รักกัน 
ไม่เห็นต้องทำอย่างนั้นเข้นน้ำตาอยู่อย่างนี้ 
อยากทิ้งก็ไปได้เลยไม่ต้องฝืนทำเป็นซึ้งซะอย่างดี 
ไม่รักไม่ต้องมีเยื้อใย 
เมื่อเขาก็รอเธออยู่ ดูเธอก็มีหนทาง 
ไอ้คนที่มันอ้างว้างเหมือนว่ามันต้องเป็นฉัน
.

.


































จบแล้วที่คำว่าลาไม่ต้องซึ้ง ถ้าอยากยิ้มไม่ว่ากัน 
ขออย่างเดียว ให้เธอพอสักที 

* ไม่เจ็บไม่ต้องร้อง ไม่ต้องเสียน้ำตา 
เธอเป็นอะไรหนักหนาเห็นแล้วไม่เข้าใจ 
คนเจ็บมันคือตัวฉันคนนี้ ที่โดนเธอทิ้งไป 
ไม่ต้องเศร้า บอกกันก็เข้าใจคำพูดแล้ว 

เธอเก็บน้ำตาไว้เถอะ ไม่ต้องให้มันไหลมา 
ไปร้องให้ลมให้ฟ้าไว้เวลาเธอโดนทิ้ง 
ในเมื่อเธอมีคนใหม่อย่าคร่ำครวญ 
ไม่ต้องร้องถ้าไม่จริง ไม่ต้องกลัวจะเป็นคนไม่ดี

(ซ้ำ *, *)

บอกกันก็เข้าใจคำพูดแล้ว